Smutek jest jak ślad na piasku.
Na początku jest wyrazisty.
Z biegiem czasu zanika na piasku.
Zanika poprzez wiatr i piasek
Wiatrem są wszystkie uczucia i doświadczenia.
Wiatr porusza tymi tym piaskiem.
Jak mechanizm zegara wskazówkami.
I wpada w ten ślad i zmienia go.
Bo człowiek doświadcza nowych ludzi.
A to doświadczenie zmienia jego ślad.
Gdyż ludzie zmieniają nasze życie.
Płomień to nasza dusza.
Płomień jaśnieje tak jak czysta jest dusza nasza.
Ciepło płomienia rozgrzewa całe otoczenie.
I dodaje tym ciepłem nadziei.
Żar miłości to centrum płomienia.
Bo miłość rozpala naszą duszę.
I rozpala duszę innych ludzi.
Dając im to co najważniejsze światło, które oświeca drogę miłości.
A gdy płomień gaśnie .
Zostawia po sobie dymek naszej duszy.
I niech woń naszej duszy się rozprzestrzenia.
I zostaje w życiu innych ludzi.
Abyśmy nigdy nie przestali istnieć.
Ale zostali w ludzkiej pamięci.
Idź i zapal teraz płomień miłości i pamięci.
AD 1.11.2008
Wiara to trwanie przy…
Właśnie przy czym człowiek trwa.
Myślimy, że już mamy to co chcieliśmy osiągnąć .
A tu nagle to jest jak za mgłom .
Wiara to pomost , który jest zawieszony nad mgłom.
Pozwala nam osiągnąć cel który widzieliśmy ale nie dotykaliśmy.
Ale czasami mówimy:
Bożę znowu leżę w gruzach…
Pomogę Ci się podnieść - mówi Bóg
Moje rany tak mocno krwawią…
Daj opatrzę Ci rany – mówi Jezus
Właśnie to jest wiara.
To doświadczenie bólu i cierpienia.
Nasze doświadczenie wiedzy Krzyża.
Przez, które stajemy się silniejsi.
wtorek, 9 lutego 2010
Licznik odwiedzin: 1834
Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:
Bloog powstał z myślą o ujawnieniu mojej twórczości. A teraz jest używany jako interaktywny tomik mojej twórczości .
Mam na imię Tomasz i jestem obecnie studentem. Umieściłem na tej stronie moje wiersze, dotychczasowe moje przemyślenia na tematy, które dotykają nas wszystkich w jakimś stopniu. Mam nadzieję, że każdy tutaj znajdzie coś dla siebie i jakoś zapadnie mu to w pamięci.
